مدح و مرثیۀ حضرت زینب سلاماللهعلیها در کوفه
به دست صبر او انّا فُـتَـحْنَا باده نوشیده لک فـتـح مـبین پیـراهن توحـید پـوشیده زمان خطبهخوانی آن لسانی که خروشیده علی در هیبت زینب عیان گردیده جوشیده بِحَـمْـدِاللهِ أَنْتِ عَـمَّـتِی نجـوای توحـیدی از این رو زِیْنِ أَبْ هستی که شرح مطلق علمی نه تنها شرح مطلق بلکه علم ملحق علمی نه تنها ملحق علمی که وصف مشتق علمی نه تنها مشتق علمی که حق بر حق علمی بِحَـمْـدِاللهِ أَنْتِ عَـمَّـتِی نجـوای توحـیدی تعالی شأنُها یَاذیْ العلوم علم خدا حلمت تعالی ذاتُها یا ذیْ العطا سِجْنِ البلا حلمت چه تعلیمی چه علمی معنی نورالهدی حلمت تـشاءُ ما یَـشاء نَـصْ تُعِـزُّ ما تَشا حلمت بِحَـمْـدِاللهِ أَنْتِ عَـمَّـتِی نجـوای توحـیدی در آن صحرا که بود از عشق جانت محو مدهوشی مقام علمیات نوشید از صهبای خاموشی عیان شد در مقام صبر تو فرمان سِر پوشی به علم ذات ذاتت جرعه را در بند مینوشی بِحَـمْـدِاللهِ أَنْتِ عَـمَّـتِی نجـوای توحـیدی به امـر انـمـا شد اسْـکـتی تأیـید عـلم تو دلـیـل کـل شی اسْکـتی تـوحـیـد علم تو وصول عـلم لا تعـلـیمت تمجـید عـلم تو که نص اسْکتی شد حجت تجوید علم تو بِحَـمْـدِاللهِ أَنْتِ عَـمَّـتِی نجـوای توحـیدی چه بود امری که با آن دشت شد صحرای خاموشی چه حکمی بود باری موج شد دریای خاموشی دل مجروحت از بیداد شد غوغای خاموشی فدای زخم بیحدی که شد معنای خاموشی بِحَـمْـدِاللهِ أَنْتِ عَـمَّـتِی نجـوای توحـیدی به نام نامی خـون خـدا وقت سخـنـرانی مقام کظْمغیظت گشت چون دریای طوفانی خطیب خطبۀ حیرت شدی در اوج حیرانی به حـکم ما رایْت ما رایْت تـیـغ بـرانـی بِحَـمْـدِاللهِ أَنْتِ عَـمَّـتِی نجـوای توحـیدی چه در جان علوم از جام عشقت ریخته ساغر که علم از حیرت علمت شده محو تو پا تا سر مقام واصفون عاجز به مدحت تا صف محشر که تو هم ذوالفقار هستی همی دردانۀ حیدر بِحَـمْـدِاللهِ أَنْتِ عَـمَّـتِی نجـوای توحـیدی به نقل از مارایت مارایت ماه و سر نیزه رایت در اسارت مارایت شاه و سرنیزه چهل منزل رایت مارایت راه و سرنیره پـناه بیپـنـاهـان مـارایت آه و سـرنـیره بِحَـمْـدِاللهِ أَنْتِ عَـمَّـتِی نجـوای توحـیدی |